Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΛΙΑΚΑΔΑ

Δώσε μου τη λιακάδα σου

Και μείνε μόνο μέχρι τα πρωτοβρόχια

Για έναν περίπατο στην κάτω πλατεία

Όπως έκανες τότε στα Κυριακάτικα πρωινά σου

Ψάχνοντας συνεχώς λόγους για σύννεφα που δεν έβρισκες

Μόνο τη λιακάδα σου ζητώ

Και το χρυσαφένιο των ονείρων σου

Τη δροσιά των λόγων σου

Και το αέρινο της κίνησής σου

Κι αν η λιακάδα σου χειμωνιάσει

Τότε μη μείνεις παραπάνω

Γιατί το κρύο μικραίνει τις ψυχές

Παγώνει τα συναισθήματα

Ησυχάζει τις φωνές

Δηλητηριάζει τις στιγμές

Κι εγώ πάντα αναρωτιέμαι

Πόσο δυνατή είναι η δική σου λιακάδα για αντέξει το κρύο μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου