Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ξέρεις πάντα αναρωτιόμουνα

Αν θα μπορούσαμε να κάνουμε ποτέ το ονειρό σου πραγματικότητα

Να είχαμε έναν πάγκο με βιβλία, έλεγες

Να γυρνούσαμε τις πολιτείες και να πουλούσαμε ιστορίες

Μόμπι Ντικ και μικρό πρίγκηπα

Αυτούς αγαπούσες

Θα είμασταν χαρούμενοι πλανόδιοι

Και θα γυρνάγαμε τις πολιτείες διαβάζοντας, έλεγες

Θα κάναμε τους ανθρώπους πιο σοφούς και θα μοιράζαμε γνώση

Ξέρεις,

Στα βιβλία πάντα μαγειρεύεις καλύτερα και δεν είσαι κουρασμένος μετά τη δουλειά

Μου χαϊδεύεις τα μαλλιά πιο συχνά και μ’αγκαλιάζεις

Κι εγώ βέβαια δε σου γκρινιάζω, είμαστε καλύτεροι στα βιβλία

Και ξέρεις,

Εγώ ποτέ δεν θα καταφέρω να φτάσω στο τέλος της ιστορίας

Κι εσύ πάντα θα με προλαβαίνεις

Και θα ζητάς

Όλο θα ζητάς καινούργιες ιστορίες να διηγηθείς

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Σαν σε δρόμο με λακκούβες  

Μοιάζει σα χθες

Μοιάζεις σαν αυτόν

Τον εφιάλτη

Ήσουν εκεί πίσω απ’τα δέντρα

Κι ήτανε ξένη η μορφή σου

Όπως και τώρα

Όπως και πάντα ήτανε

Ξένη, η ανάσα σου, καυτή

Σαν κάτι να’θελες να πεις

Με κυνηγούσες νευρικά

Κι ήταν μαζί σου οι λύκοι

Τους ονόμασες φιλιά

Με πλησίαζαν δήθεν αθώα

Μα μου κατασπάραζαν τα σωθικά

Είχες κάπου κρυφτεί και με κοιτούσες

Κι όμως ποτέ δεν άκουσες τις κραυγές μου

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

ΜΙΚΡΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ (.2)





Εσύ;

Σε ποια βουνά σκαρφάλωσες κι αυτό το καλοκαίρι;
 
Και σε ποια μονοπάτια χάθηκες;

Πόσες ρυτίδες σχημάτισε το νερό στην άκρη του καταρράκτη;

Πόσα βότσαλα μπλέχτηκαν στα πόδια σου και πόσες πεταλούδες κάθισαν στα μαλλιά σου;

Με τον ήχο ποιών πουλιών ξυπνούσες και στην άκρη ποιας θάλασσας αποκοιμιόσουν;

Κι εσύ, πόσα κενά βλέμματα ένιωσες;

Και πόσες άσκοπες συζητήσεις σε παρέσυραν στο χάος τους;

Εσύ, πόσες φορές μέτρησες ασυναίσθητα το ίδιο αστέρι;

Σε ποιο πλοίο με έψαξες και σε ποια αγάπη με βρήκες;

Και πόσο κράτησε η μεγαλύτερη στιγμή ελευθερίας σου στο νησί;

Ποια πόλη σημάδεψε το μαχαίρι της επιστροφής σου;

Κι άραγε, εκπλήρωσε τους στόχους σου το μικρό σου ταξίδι;

Σταμάτησες τους εφιάλτες;

Σταμάτησες να σκέφτεσαι;

Σταμάτησες να φοβάσαι;

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Οι δυο εραστές πλησίασαν όλο και πιο κοντά
Το αγόρι προσπάθησε κάτι να πει
Μα λέξεις δε βγήκαν
Της έδωσε όσα ψέμματα χωράνε σε ένα φιλί
Και σώπασε
Το κορίτσι ανταποκρίθηκε
Με μια παιδική αφέλεια άφησε όλες τις αισθήσεις της να ξεγελαστούν
Και οι αυταπάτες τους δημιούργησαν την αλήθεια
Για αρκετή ώρα αντάλλασσαν τις πληγές τους
Ύστερα πέρασαν στο απέναντι δρομάκι
Κι έφυγαν
Από διαφορετικές κατευθύνσεις
Χωρίς ίχνος θλίψης
Χωρίς να κοιτάξουν πίσω
Σαν να ήξεραν από πριν το άσκοπο του παιχνιδιού τους
Σαν να ήξεραν από πριν το νικητή

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ


Οι σκέψεις μου ένα χάος
Και στη γωνία εσύ
Νιώθω το βλέμμα σου να διαπερνά τη σάρκα μου
Το βλέμμα σου με κινεί
Κινεί το σώμα μου προς την κατεύθυνσή σου
Κινεί τα χείλη μου που τρέμουν
Και τα μάτια μου που σε κοιτάζουν αμήχανα
Κινεί το χέρι μου που προσπαθεί να σε αγγίξει
Αν πάψεις να με κοιτάς δεν υπάρχω
Κι όσο με κοιτάς εγώ έρχομαι
Μα σε πλησιάζω και γυρνάς το κεφάλι
Βρίσκομαι ξαφνικά στο έδαφος
Μια μαριονέτα που πέφτει και σηκώνεται
Πεθαίνει κι ανασταίνεται
Ο έρωτάς μου
Η διάθεσή μου
Ο φόβος μου

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

ΜΥΘΟΣ

Αυτός που εγώ βλέπω και αυτός που είσαι

Δυο διαφορετικοί άνθρωποι

Ο ένας μου γελάει, ο άλλος κλαίει

Ο ένας λέει ψέμματα, ο άλλος λέει την αλήθεια

Ο ένας με μισεί κι ο άλλος μ’αγαπάει

Στο μυαλό μου φαντάζεις σα θεός

Μια οπτασία, ένας ανίκητος βασιλιάς

Ένας αγέρωχος πολεμιστής ή κάποιο μαγικό ξωτικό

Μα πλησιάζω και βλέπω πως δε διαφέρουμε σε τίποτα τελικά

Κι ούτε εσύ μπορείς να μου δώσεις την αθανασία σου

Όσο κι αν τη ζητώ απεγνωσμένα

Αρκείσαι σε ένα φιλί και μια αγκαλιά

Όπως κι εκείνοι

Που να δώσατε άραγε όλοι το «απόλυτό» σας;

Η διαδικασία της απομυθοποίησής σου, αιχμηρές βελόνες που μου σκίζουν τα σωθικά

Καταστρέφουν τις νύχτες μου

Και φέρνουν ακαριαίο θάνατο στη συνείδησή μου

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

KΟΥΚΛΕΣ

Μοιάζεις με αυτές εδώ τις πορσελάνινες κούκλες

Εξαιρετικά φινετσάτος, εκθαμβωτικά όμορφος και κάπως εύθραυστος

Δείχνεις τόσο αληθινός που με ξεγελάς

Συνεχώς με ξεγελάς

Οι σκέψεις, το χαμόγελο και οι πράξεις σου χωράνε σε ένα ράφι

Όλα τακτοποιημένα και ασκόνιστα

Όλα σταθερά και ακίνητα

Με κυνηγούν νωχελικά

Σε σιχαίνομαι ανθρωπάκο

Σιχαίνομαι εσένα και ό,τι αντιπροσωπεύεις

Σιχαίνομαι την κατάντια και τη μιζέρια σου

Σιχαίνομαι το ψεύτικο χαμόγελό σου

Σιχαίνομαι τον ατσαλάκωτο κόσμο σου

Σιχαίνομαι το συμβιβασμό σου σε πορσελάνινα συναισθήματα

Σιχαίνομαι την προσκόλληση σου στην τελειότητα

Σιχαίνομαι που με ξεγελάς